ความรัก...ฉันยังอยู่เคียงข้างเธอ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่น ๆรวมทั้งความรัก วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ...ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า"ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันเต็มน่ะเต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ"ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย"เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วยด้วย" "ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก คุณน่ะทั้งเปียกอาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย" ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามาความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก"ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือเธอนะ" "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลยฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ" ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกันแต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมัวแต่กำลังสุข ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา"มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง" เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้นเมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น ความรักจึงถามความรู้ และคนแก่คนอื่น ๆ ..."ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า"เวลา"ความรักถามต่อว่า"แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ"ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตนเองแล้วตอบความรักว่า"ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่า...ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน...แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลืมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย..ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาคนอื่น จนลืมมองมาที่ความเป็นเพื่อน...ซึ่งเลือกที่จะอยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว เพราะความเคยชินจึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีใจมากที่ความรักปลอดภัย และแม้จะต้องห่างกันแต่ความเป็นเพื่อนกับรู้สึกเป็นสุขเพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า..ถึงแม้เกาะนี้จะจมไปชั่วนิรันดร์แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไปแม้จะไม่ยิ่งใหญ่ แต่จะอยู่เคียงข้างความรักเสมอ... ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่จากไปเหมือนกาลเวลา ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่รังเกียจกันเหมือนความเห็นแก่ตัว ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข ทั้งนี้ก็เพราะ..... ..."ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป"... เธอเคยรู้สึก . . . เเบบฉันบ้างไหม? เวลารักใคร . . . ข้างเดียวอย่างนี้ เมื่อยามที่เค้า . . . ไม่สนใจใยดี เราก็ไม่มีสิทธิ์ . . . ไปเรียกร้องอะไร

Hi5 Comments

bodyslam
More Graphics Comment click here.

รักแห่งสยาม
More Graphics Comment click here.

ฉลาดสุดๆ
More Graphics Comment click here.

Dic. กิกิ
More Graphics Comment click here.

โห วันนี้หล่อจัง
More Graphics Comment click here.